توجه : پسورد فايلهاي زيپ، www.harmonia.ir مي باشد.

	نوازنده	نام قطعه	زمان	حجم فايل (KB)	دانلود
1	نورعلي برومند	دستگاه ماهور	07:57	3,719
2	حسن علي دفتري	آواز بيات اصفهان	05:30	2,573
3	محمود تاجبخش	آواز بيات ترک	10:34	4,947
4	داريوش صفوت	دستگاه سه گاه	07:15	3,364
5	جلال ذوالفنون	آواز ابوعطا	03:49	1,766
6	محمد رضا لطفي	آواز بيات ترک	09:48	4,590
7	حسين عليزاده	آواز بيات کرد	08:28	3,939
8	داريوش طلايي	دستگاه چهارگاه	05:06	2,379

نورعلي برومند (1285-1355) - دستگاه ماهور
استاد نورعلي برومند در زمرۀ عاشقان راستين هنر موسيقي ايران زمين و منتقل کنندۀ ميراث گران قدر استادان گذشته به جوانان علاقه مند بود. در بررسي خصوصيات هنري و زندگي استاد برومند، سعي و کوشش مجدّانه وي در دريافت تکنيک و فنون نوازندگي هر ساز، به همراه يادگيري مطالب موسيقي به چشم مي خورد. از آن جا که نوازندگي از دو رکنِ مطلب و شيوه ارائه مطلب تشکيل مي شود، وي به يادگيري رديف ميرزاعبداالله و تکنيک صحيح اجراي هر ساز با نهايت سعي و دقت پرداخت. استاد برومند در حالي که تصنيف ها، ضربي ها و متن رديف ميرزاعبدالله را با تمام دقت در حافظه داشت، مدت دوازده سال نزد حبيب سماعي به فراگيري شيوۀ صحيح مضراب سنتور پرداخت و علاوه بر سالها کار در محضر درويش خان، به فراگيري شيوۀ ناخن زدن سه تار از صبا، که دوست و همدم نزديکش بود، همت گماشت و هيچ گاه آموختن شيوه نوازندگي را حتا از همسالان و دوستانش، نشانه کوچکي و ضعف ندانست.
بي دليل نبود که به رغم وجود استادان مختلف و نوازندگان قَدَر و مسلط، موفق به انتقال دقيق اين سنت به شاگردان خود گرديد و تک تک شاگردان وي در سالهاي بعد، از ممتازان و برجستگان رشته خود در آواز يا سازهاي گوناگون شدند.
از نظر اسلوب نوازندگي، وي نزديک ترين فرد به استاد صبا است و تکيه زيادي بر رديف نوازي، به همراهِ داشتن صداي واخوان، راست و چپ هاي دقيق، خوش صدا نواختن ساز و پرهيز از معشوش ساز زدن، به رغم نابينايي، چند مشخصه از سه تار نوازي وي است.

حسن علي دفتري (1289-1365) - آواز بيات اصفهان
همراهي تنبک: جهانگير ملک
با اينکه فراگيري موسيقي را با ويولن آغاز کرده بود، تمايل بيشتري به سه تار پيدا کرد و مدتي نزد استاد صبا به فراگيري تکنيک مضراب چپ و راست ها و تحريرهاي سه تاري پرداخت. او در واقع در دوره اي به نوازندگي سه تار پرداخت که نقطه شروعي براي تغيير سيستم آموزش موسيقي سنتي بود و اين چيزي نبود جز ورود راديو و اثرگذاري زياد آن به دليل تداوم در پخش موسيقي و در نتيجه تغيير ذائقه شنيداري عموم مردم. در قطعه اي که از حسن علي دفتري مي شنويم، تأثير عميق و دروني سه تار استاد عبادي را به روشني در ساز وي احساس مي کنيم.
جمله هاي ذوقي و ارائه مطالب، صداي روشن و شفاف ساز، چپ و راست واضح و سؤال و جواب بر دو سيم سفيد و زرد، چند ويژگي از ساز وي است.
مضراب تاج بخش، جانمايه شوۀ قديم را داشت و تک هاي شفاف و چپ و راست هاي قوي و با حالت، و علاقه زياد به شيوه استاد عبادي موجب شده بود تا ساز وي نزديکي زيادي با سه تار استاد عبادي داشته باشد. از ويژگيهاي دست چپ وي نيز، داشتن ويبره اي بسيار نزديک به ويبرۀ ويلن بود.

محمود تاجبخش (1304- 1378) - آواز بيات ترک
اگرچه محمود تاجبخش جزو چند نوازندۀ سه تار اين مجموعه است که علاوه بر نوازندگي ويولن، به عنوان نوازنده سه تار نيز شناخته شده و در واقع تحصيل موسيقي را با ويلن آغاز کرده و به انجام رسانيده است، امّا علاقه وي به سه تار از کودکي و شنيدن نواخته هاي استادان مختلف باعث شده است تا سه تار وي لهجه به اصطلاح "سه تاري" داشته باشد؛ حال آن که اجراي موسيقي با ويلن، به عنوان ساز کششي، و اجراي تحريرها و جمله هاي موسيقي با اين ساز به طور کلي متضاد با نواختن ساز مضرابي و مقطّع بودن جمله هاي موسيقي با اينگونه سازهاست.

داريوش صفوت (1307) - دستگاه سه گاه
همراهي تمبک: ضياء ميرعبدالباقي
داريوش صفوت در زمرۀ نوازندگاني بود که به رغم سن کم تر نسبت به ديگر استادان زمان، توانست در حلقه خواص موسيقي وارد شود و از محفل استادان در منزل حاج آقا ايراني مجرد استفاده کند و از محضر نورعلي برومند، سعيد هرمزي و ابوالحسن صبا بهره برد. با آن که وي داري مشاغل مختلف و علايق خاصي در زمينه موسيقي ايراني بود، امّا به ارائه چندين اجراي موسيقي ايراني با سنتور و سه تار در داخل و خارج کشور پرداخت و چند صفحه متعدد از ساز وي در فرانسه ضبط گرديد.
اگرچه طرز اداي جمله هاي او به موسيقي امروز نزديک تر است، امّا صدادهيِ سه تار و همراه داشتن واخوان و فواصل و پيوستگي ريزهايش به موسيقي قديم نزديک است.

جلال ذوالفنون (1316) - آواز ابوعطا
جلال ذوالفنون در ابتدا به فراگيري تار پرداخت و از محضر موسي خان معرفي بهره برد. سپس به نوازندگي سه تار روي کرد و در اين راه با کار و تلاش زياد علاوه بر ايجاد گروههاي مختلف موسيقي و اجراي تک نوازي ها و کنسرت هاي متعدد در داخل و خارج از کشور، در معرفي و شناسايي سه تار به نسل جوان کوشش فراواني کرد. از آن جا که بخش عمده فعاليت وي در آموزش موسيقي به هنرجويان صرف شده، نتيجه سال ها کار خود را در کتابهاي آموزش سه تار در چهار جلد مکتوب نموده است.
وي در نوازندگي سه تار داري سبک خاصي است. استفاده زياد از مضراب راست و چپ در تحريرها و جمله ها، ايجاد تنوع صوتي در قسمت هاي محتلف سه تار و نواختن ضربي هاي طولاني با سؤال و جواب در سيم سفيد و زرد، چند ويژگي ساز وي است.

محمد رضا لطفي (1325)- آواز بيات ترک
همراهي تمبک: ناصر فزهنگ فر
برادر بزرگ تر محمد رضا لطفي تار مي نواخت و اين مسئله باعث آشنايي و ايجاد کشش دروني او به موسيقي ايراني و نوازندگي تار شد. در 17 سالگي به تهران آمد و با شرکت در کلاس درس علي اکبر خان شهنازي، رموز و تکنيک هاي نوازندگي تار را فراگرفت. با ورود به دانشکدۀ موسيقي هنرهاي زيباي تهران و استفاده از محضر نورعلي خان برومند، آموخته هاي او در تحصيل موسيقي قديم در مسيري صحيح افتاد و با سعي و تلاش بي شائبه، علاوه بر استادان دانشگاه، از محضر بيشتر نوازندگان موسيقي شناسانِ آشنا به موسيقي قديم بهره برد و به گفته ي خويش از خرمن بيش از بيست استاد مسلم خوشه چيد. او به عشق و علاقه اي وصف ناشدني، عمر خويش را در وقف شناسايي، ارائه و آموزش موسيقي ايراني کرد که حتا گوشه اي از آن در اين دفتر نمي گنجد. از آنجا که شيوۀ نوازندگي سه تار را از نورعلي برومند، سعيد هرمزي و تعداد ديگري از استادان غير مشهور فراگرفت، سعي خاصي در يافتن و ارائه ي جمله ها و تحريرهاي فراموش شده مخصوص سه تار داشت.
با آنکه جنس و شکل ناخن وي مناسب مضراب سه تار نيست، با استفاده از نبوغ خويش سعي زيادي در نواختن به صدايي خوش دارد و در ارائه جمله هاي موسيقي همواره از بهترين نقاط صدادهيِ ساز در هر گوشه بهره مي برد. او تکنيک و قدرت نوازندگي را در خدمت موسيقي به کار مي بندد و از به رخ کشيدنِ قدرت نوازندگي در نواخته هاي خويش پرهيز مي کند. از مهم ترين ويژگي هاي ساز وي، ايجاد ارتباط عامه ي مردم و نخبگان موسيقي به يک اندازه با موسيقي وي است. در سه تارِ وي، تکنيک هاي سه تار نوازي قديم به همراه ابداعات نسل هاي بعد در کنار هم مي شنويم. قطعه موسيقي نواخته شده در اين مجموعه، يک قسمت از ضبط خانگي در خرداد 1362، به همراه تمبک زنده ياد ناصر فرهنگ فر است.

حسين عليزاده (1330) - آواز بيات کرد
با تحصيل در هنرستان موسيقي و دانشکده هنرهاي زيبا توانست علاوه بر آشنايي با موسيقي غرب، از محضر استادان ممتاز موسيقي سنتي بهرۀ لازم را ببرد و با استفاده از اين آشنايي و شناخت عميق از هر دو نوع موسيقي، به ارائه آثاري در زمينه هاي مختلف موسيقي، اعم از تک نوازي موسيقي سنتي، ساخت آثاري براي ارکسترهاي سنتي و غير سنتي، کار در زمينه موسيقي فيلم و کودکان و تدوين و چاپ کتابهاي آموزشي براي تار و سه تار و ضبط و انتشار رديف موسيقي ايراني براي اين دو ساز بپردازد. حسين عليزاده با تحصيل موسيقي در محضر نورعلي برمند و يوسف فروتن، شناخت عميق تري نسبت به سه تار پيدا کرد و با استفاده از اين زمينه، به ارائه آثار تک نوازي سه تار و اجراي کنسرتهاي مختلف پرداخت.
در آثار تک نوازي وي، فضايي نو در زمينه موسيقي ايراني با سعي در ايجاد تغييراتي در زمانبندي موسيقي شنيده مي شود. تکنيک قوي، دست چپ سريع، مضرابهاي ابداعي و گوناگون، ريزهاي با نوانس مختلف و پنجه کاري هاي متنوع باعث شده است تا سه تار وي به بياني شخصي دست يابد.

داريوش طلايي (1331) - دستگاه چهارگاه
داريوش طلايي در زمره نسلي از نوازندگان جوان بود که توانستند از محضر آخرين استادان سالخورده موسيقي قديم ايران بهره برند و بتوانند پلي بين نسل گذشته و نسل جوان آيندۀ اين سرزمين باشند. از آنجا که در موسيقي ايراني، تفکر و نگرش صحيح و عميق نقش عمده اي در چگونگي بيان و ارائه موسيقي دارد، وي از سالهاي اقامت و تحصيل در فرانسه و آمريکا نهايت بهره را براي رسيدن به آرامش دروني و غور و تعمق در ظرايف و دقايقِ رديف و تکنيک هاي اجرايي موسيقي برد. با اين که وي از محضر نورعلي برومند و يوسف فروتن بهره گرفت؛ امّا کار جست و جو در رموز موسيقي قديم، وي را قادر ساخت تا توانِ اجراي شيوه هاي مختلف سه تار نوازي را پيدا کند و قدرت انتقال اين سنت را به شاگردان و هنرجويان علاقه مند داشته باشد.
در تک نوازي سه تارِ طلايي استفادۀ متين از متن رديف موسيقي ايراني به چشم مي خورد. جمله هاي فاخر و وزين، نوانس و صدا دهيِ اصيل سه تار و ارائه سه تار نوازي در تداومِ سبک و شيوه قديم، چند ويژگي در سه تار وي است.